ares.42

Türkiye’de erkek ****** anası olmak.?


Bugün, gencecik oğullarının cesedini kucaklayan annelerin acısına, hiçbir söz
merhem olamaz.

Ancak, askere evladını gönderen veya gönderecek olan anneler, bu acıyı biraz olsun anlayabilir.

17 yaşında, asker olmak için sabırsızlanan bir erkek ****** annesi olarak, onların yerine soruyorum:

1. Sadece 2007 yılı içinde, kendi topraklarımızda toplam kaç şehit verdik?

2. Bu çocuklar neden ve nasıl, böylesine hazırlıksız yakalanıp öldürülebiliyor?

3. Genelkurmay’ın internet sitesi, neden şimdiye kadar şehit verdiklerimizin anısını yaşatacak bir başlık açmıyor? Niçin basın açıklamalarının haricinde, şehitlerimizden söz edilmiyor?

4. Şehit haberlerinin geldiği sırada kameralara bakarak referandumda oy vermenin ne anlamı var?

5. Neden yabancı basın, hâlâ ve ısrarla ‘Kurdish rebels-Kürt isyancılar’ diyor?

6. Bu terminolojiyi değiştirmek için hükümetimizin PR guruları şimdiye dek ne yaptı, ne yapacak?

7. Hükümet yetkilileri, olayla ilgili ilk açıklamalarında ‘sabahtan akşama kadar bütün kanallarda terör uzmanları konuşuyor’ diye medyadan şikayet etmeyi kendinde nasıl bir hak görür? Magazin programı mı yapsınlar!?

8. Oğlu askerlik çağında olan kaç vekil, kaç bakan, kaç danışman, ******nu askere yolladı veya yakın zamanda yollayacak?

9. Bu ülkenin first lady’leri de birer ana olduğuna, halkla sık sık kaynaşıp kucaklaştıklarına göre, ne hissediyorlar?

10. ‘Kuzey Irak’a girelim’ diye bağıranlar, operasyon olursa, 12 değil de 122 tabut gelirse ne yapacak?

Hakkari’de şehit düşen çocukların anneleri... Başınız sağ olsun.

Mehveş Evin-vatan